Chcę odkryć prawdę.
To zacznijmy od prawdy.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
- Wieści się rozeszły. - Będzie niezła gównoburza.
To Benjamin Rifkin, pchnięty nożem w pierś trzy razy.
Jest z rocznika Jacoba w Archer. Biedni rodzice.
Chcą odpowiedzi, Andy.
Tak, ja też.
Leonard Patz. Macał dzieciaka i go puścili?
Czemu nie przesłuchaliście dzieci?
- Rozmawiał pan o tym z Jacobem? - Dlaczego pytasz?
JACOB, WSZYSCY WIEDZĄ, ŻE TO ZROBIŁEŚ.
- Chcesz coś powiedzieć? - Nie, tylko się zastanawiam.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI WILLIAMA LANDAYA
W OBRONIE SYNA
BEN PRZYKRO MI, ŻE CIĘ NIE MA. TĘSKNIĘ R.I.P.
BUDZIK
WYŁĄCZ
Nie chcę iść biegać.
Musimy pogadać.
Jeden.
Dwa.
Trzy!
Co?
Powiesz nam, co to jest?
Przeszukiwałaś mój pokój?
To byłem ja, nie matka. Nie w tym rzecz.
Kupiłem. To nic takiego.
Nic takiego?
Czemu nam nie powiedziałeś?
Wiedziałem, że się wkurzycie.
I miałeś rację.
Kupiłeś go przez internet?
Nie, w sklepie wojskowym w mieście.
Zapłaciłem ze swoich pieniędzy.
Tak tylko mówię.
Kiedy to było?
Nie wiem. Kilka miesięcy temu.
Brałeś go do szkoły?
Raz, żeby pokazać kilku osobom.
Komu?
Derekowi, Dylanowi. Tylko na zasadzie: „Zobaczcie”.
Użyłeś go kiedyś?
Niby do czego?
Do czegokolwiek używa się noża.
Przeczytaliście post Dereka.
- Dlaczego to napisał? - Bo jest dupkiem.
Nie odpowiedziałeś. Użyłeś go kiedyś?
Żeby kogoś dźgnąć?
Nie. Jak możesz o to pytać?
Muszę.
Bo muszę mieć absolutną pewność,
że to nie jest nóż, którego szukają.
- No? - Powiedział ci.
Nie wierzę, że tak w ogóle pomyśleliście.
- Wcale nie. - Nieważne.
Wierzymy w każde twoje słowo.
Chcemy wiedzieć, czemu Derek to napisał.
Myśleliśmy, że to twój przyjaciel.
Tak jest.
- To nic takiego. - Nic takiego?
Publicznie oskarżył cię o morderstwo.
Nikt tam nie mówi poważnie.
Tak robią dzieciaki. Piszą głupoty i chcą brzmieć fajnie.
I tyle.
Nie denerwuje cię to, co napisał?
Tak, trochę, ale po prostu zachowywał się jak dupek.
Nikt nie bierze tego na poważnie.
Naprawdę.
Przepraszam, że nie powiedziałem o nożu.
Mogę go odzyskać?
To nie jest zabawne.
Kupiłem go. Jest mój.
Już nie.
Spóźnię się do szkoły.
Zaczekaj chwilę, to cię zawiozę.
Nie, przejdę się.
O której wrócisz?
Nie wiem. Zostanę na matmę.
Chodź tu.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Hej.
Niepotrzebnie krzyczałem.
Boże. Pieprzony Derek. Co za idiota pisze coś takiego w internecie?
Co teraz robimy?
Musimy to zgłosić?
Boże, nie. Co tu zgłaszać?
Został oskarżony, a my o tym wiemy.
Policja i tak się o tym dowie.
- Jest w internecie. - To nie jest wiarygodne oskarżenie.
Nie ma powodu mieszać w to Jacoba.
Zaufaj mi, lepiej nie reagować.
Co z nim zrobimy?
Nie wiem. Schowam go gdzieś.
Na pewno?
To nie przestępstwo mieć nóż albo być głupim nastolatkiem.
Musielibyśmy połowę z nich aresztować.
SKLEP Z WYROBAMI METALOWYMI FREEMANA
Proszę.
Cześć.
- Mogę pomóc? - Mam nadzieję.
Chciała coś, czego nie mieliśmy.
Próbowałem jej to wyjaśnić.
Ale miała to kupić i zaczęła się wkurzać.
Zaczęła na mnie krzyczeć, złościć się.
Zdenerwowałem się.
Zaatakowała mnie, więc wezwałem ochronę.
Przyszedł ochroniarz, spacyfikował ją.
Od kiedy mamy ochronę?
Okazuje się, że mamy. I to niezłą.
Nie wątpię.
Leonard Patz.
Detektyw Peterson. Policja Newton.
Chcę panu zadać kilka pytań.
OKRĘG MIDDLESEX MASSACHUSETTS
- Cześć. - Hej.
Nie mogę przestać o tym myśleć.
Zakładam, że każde dziecko w szkole widziało te posty.
Ich rodzice pewnie też.
Cara dziwnie na mnie spojrzała, gdy weszłam.
Jej córka jest w drugiej klasie liceum.
Jeśli ludzie chcą plotkować, to będą.
To nic nie znaczy.
- Może zadzwonię do Diny. - Do kogo?
Diny Yoo. Może ona wie, co się dzieje z chłopcami.
Poproszę, żeby pogadała z Derekiem.
Powiedziała, żeby nie wrzucał tych komentarzy.
To błąd. Uważam, że jeśli Jacob się tym nie denerwuje...
Tak mówi, ale to nie znaczy, że tak jest.
Muszę kończyć. Jestem na posterunku.
Możemy mieć przełom w sprawie.
- Naprawdę? - Może mamy podejrzanego.
Gliniarze go zgarnęli, więc muszę tam iść.
Okej.
Mam nadzieję, że coś macie. Zadzwonisz?
Oczywiście. Pa.
Pa.
POLICJA NEWTON
Podobny do dzieciaka, którym interesowałeś się wcześniej.
Dzień dobry.
Jak idzie?
Przyznał się, że był wtedy w parku.
I na razie tyle.
- Trzymacie go w składziku? - Mamy remont.
Sali przesłuchań nie używamy aż tak często.
Jest moja prawniczka?
Mówiliście, że jedzie.
Już jedzie.
Nigdy nikogo nie skrzywdziłem.
- Zajrzyjcie do akt. - Tu nie chodzi o akta.
Chcemy się dowiedzieć, co się stało w parku.
Rozumiesz, czemu nas to ciekawi.
Taki sam typ dzieciaka jak ostatnio.
Źle się czuję.
Chcesz coś z automatu?
Nie, dziękuję.
Sikamy pod wiatr.
- Ile z nim siedzicie? - Prawie godzinę.
Niech posiedzi, pomyśli.
Nie mamy czasu. Jego prawniczka jedzie.
To mnie martwiło.
- Spróbuj jeszcze raz. - Andy.
Powiedz, że znalazłeś nóż.
Co?
Nie sądzę, że to on.
To tylko przeczucie.
Mnie też się tak wydaje.
To nasz jedyny trop.
Cisną mnie z biura, ciśnie społeczność.
Myślisz, że mnie nie? Tylko o tym słucham.
- Mamy spróbować... - Tak.
Ty rządzisz.
Boli mnie głowa. Mogę już iść?
Leonardzie, próbujemy cię wykluczyć.
Okej.
Mówiłem wam.
Byłem w parku, bo co rano spaceruję.
Nie byłem w miejscu, gdzie zabito tego dzieciaka.
Nigdy tamtędy nie chodzę.
Nawet nie wiem, co to za dzieciak.
Nigdy go nie widziałam. Nie słyszałem o nim.
Wiecie...
A nóż?
Jaki nóż?
Masz nóż?
Tak, jakiś do gotowania.
Ile ich masz?
- Sala 207? - Tak.
Okej. Dziękuję.
Nie wiem.
Andy, nie mów, że to twoja sprawka.
Joanna. To twój klient?
Nie, zastępuję koleżankę.
Mogę się z nim zobaczyć?
Jest tu jako świadek, nie oskarżony.
A ja się dostałam do drużyny Celtics.
Musisz się przyznać.
Masz tam niezłe ziółko.
Czytałaś jego akta? Nie wiem, jak wy to robicie.
Szkoda, bo byłbyś w tym dobry.
Zaufaj mi.
Oczywiście wyłączysz kamerę i mikrofon.
Oczywiście.
Damy ci inny pokój, jeśli chcesz.
Niekoniecznie. Nie zabawimy tu długo.
Poza tym ufam ci.
- Na tyle, bym mógł go przesłuchać? - Nie. Ufam ci aż nadto.
Detektywi.
Panie Patz, nazywam się Joanna Klein.
- Jest pani moją prawniczką? - Tylko dziś.
Pani Cronin utknęła w sądzie. Prosiła, bym ją zastąpiła.
Okej.
Ostateczna odpowiedź to 5X.
- Widziałaś, co napisał? - Nie mogę...
Jeśli macie 2X...
Derek gada głupoty.
Proszę o uwagę. To ogłoszenie dla uczniów, którzy zgłosili się
do pomocy policji w przeszukiwaniu parku.
Zbiórka w niższej sali gimnastycznej o 14.45
i idziemy do parku grupą.
- Przepraszam. Moja wina. - Nie, moja.
Dobra. Do zobaczenia.
Ja...
Powinieneś wiedzieć, że Derek wygaduje o tobie głupoty.
Naprawdę złe.
Tak. Widziałem, co napisał w internecie.
Nie chodzi tylko o to.
Mówi też inne rzeczy.
Sarah!
Pogadamy później.
Tak, jasne.
Masz pracę domową?
Rano byłam u ortodonty i się nie orientuję.
Jasne.
Zgłoście się do liderów swoich grup.
PARK COLD SPRING
Jeśli nie zostaliście przydzieleni, z tyłu są wolontariusze.
Przypiszą wam lidera grupy.
Zgłoście się do grupy, do której was przydzielono.
Jeśli nie zostaliście przydzieleni,
wolontariusze przypiszą wam lidera grupy.
Pan Barber.
Poszczęściło się?
Nie, ale mamy jeszcze kilka godzin, zanim się ściemni.
Mogę tu posiedzieć?
Gdziekolwiek pan chce.
Połowa miasta poszła do parku szukać zaginionego noża.
Nie wziąłeś udziału w poszukiwaniach?
Nie.
Dlaczego?
Prokurator nigdy nie bierze udziału w takich poszukiwaniach.
Można stać się świadkiem we własnej sprawie.
Albo wiedziałeś, że nóż, którego szukali, został znaleziony i wyrzucony?
Jezu Chryste, jaja sobie robisz. Co to ma być, Perry Mason?
Znalazłeś nóż w pokoju swojego syna?
Wiesz, że tak. Jacob powiedział o tym detektywom.
Gdzie teraz jest nóż?
- Zagłębiasz się w szczegóły. - Ja się będę nimi martwił.
Noża Jacoba nie odnaleziono.
Co się z nim stało?
Andy?
- Wyrzuciłem go. - Czyli pozbyłeś się go.
Nie, wyrzuciłem. Każdy rodzic by to zrobił.
- Ale nie byłeś jak każdy rodzic. - Chroniłem go przed jego własną głupotą.
Byłem ojcem.
Mówisz, że zupełnie nie martwi cię to, co zrobiłeś?
Nawet teraz, po tym wszystkim, co się stało?
Nie. To nie był ten nóż.
Skąd możesz to wiedzieć?
Nie oddałeś go do badania na obecność krwi czy śladów włókien.
Nie trzeba było. Znam mojego syna.
To tyle? To twoje uzasadnienie?
„Znam mojego syna”?
Znam mojego syna.
Centrala, tu 1-Baker-1.
- Dzięki, Dave. - Spoko.
Dwie jednostki jadą na róg.
Mają tam zostać, zgadza się?
Zgadza się, 1-Baker-1.
...624. Jesteśmy przy Beechwood Road.
Tamten teren mamy obstawiony.
Dan?
Ktoś powiedział, że cię widział. Co tu robisz?
A gdzie miałbym być?
Mówiłem, że chcę innego prokuratora.
Kogoś, kto nie będzie siedział bezczynnie.
Nie wiem, czym cię zdenerwowałem.
Nieważne. Odsuną cię od sprawy.
Słucham?
Nie wierzysz mi? Zadzwoń do szefowej.
Rozmawiałeś z Lynn?
Wypadasz, Andy.
Dzięki, kurwa, Bogu.
Dan!
Biuro Lynn Canavan.
- Mówi Andy Barber. - Chwileczkę.
- Cześć, Andy. - Hej, Lynn...
Musisz tu natychmiast przyjechać.
Coś się stało?
Przyjedź do biura. Okej? Proszę.
Musimy porozmawiać.
Tak, okej.
MOŻESZ NA NAS LICZYĆ BEN! #RIPBEN
Przyjęłam.
Panie Barber.
Prokurator kazała pana przyprowadzić.
- Poważnie? - Tak.
Jezu Chryste.
- Jak się masz, Kingston? - Jakoś leci. Wszystko dobrze?
Nie sądzę.
To było konieczne, Lynn?
Myślisz, że wyskoczę przez okno?
To tylko procedury.
- Zwalniasz mnie? - Nikogo nie zwalniam.
Znasz Reiko Ishidę ze spraw publicznych.
Panie Barber.
Usiądź, Andy.
Mamy złe wieści w sprawie Rifkina.
Odcisk, który pobraliśmy z bluzy ofiary...
należy do twojego syna.
Chwila. Co?
Pasuje do jego prawego palca wskazującego.
Po kącie sądzą, że może sięgnął
i złapał ofiarę za bluzę,
zostawiając na niej odcisk.
- Musi być jakieś wyjaśnienie. - Na pewno jest.
Chodzą do tej samej szkoły, mają zajęcia.
Wiemy o tym.
- To nic nie znaczy. - Wiemy, Andy.
Aresztowałaś go?
- Aresztowałaś mojego syna? - Jeszcze nie.
Ale zamierzasz?
Nie mamy wyboru.
- Masz nakaz? - Załatwimy go.
Daję ci słowo, że sam się zgłosi.
Nie aresztuj go.
Nie powinien być w więzieniu.
Nie ucieknie. To mój syn.
Nie aresztuj go, proszę.
- Andy... - Proszę!
Nie unikniemy tego. Wiesz o tym.
Dlaczego? Z powodu jednego odcisku?
Zatrudnij adwokata dla Jacoba.
Zniszczysz mu życie, wiesz o tym?
Zniszczysz je.
Podążam za dowodami. To moja praca.
Muszę na niego patrzeć jak na każdego podejrzanego
albo oskarżą mnie o preferencyjne traktowanie.
Decyzja została podjęta.
Czekaj, a co z Leonardem Patzem?
Zaczęliśmy go sprawdzać. Pogadaj z Pam Duffy.
Rozmawialiśmy.
Dzieje się więcej, niż wiesz.
Więcej? Poza odciskiem?
Powiedz mi, do cholery!
Przepraszam. To było...
Proszę o przysługę dla mnie i mojej rodziny. Nie rób tego.
Wysyłam cię na płatny urlop.
Co mam powiedzieć Laurie?
Przykro mi, Andy.
Błagam.
Posłuchaj mnie.
Wszystkim nam na tobie zależy. Mnie zależy.
Cokolwiek zrobił twój syn, jestem tu...
Andy?
Kto przejmuje sprawę?
Neal.
Skończyliśmy?
Jacob, tu tata. Muszę wiedzieć, gdzie jesteś.
Zadzwoń, gdy odsłuchasz.
Zielone światło. Czerwone światło.
Wracaj.
Dalej, Laurie. Odbierz.
Zielone światło. Czerwone światło.
Odbierz telefon.
Cześć. Tu Laurie Barber.
Niech to szlag.
Zielone światło. Czerwone światło. Macie mnie!
Okej. Wracajcie.
Okej.
Przejmiesz?
- Laurie. - Jacobowi nic nie jest?
Nie, ale musisz wrócić do domu.
Wyjaśnię na miejscu.
Nie, powiedz teraz.
Przyjedź do domu.
Jedzie tam Duffy i ma nakaz przeszukania.
- Chcę tam dotrzeć... - Nakaz przeszukania?
O Boże. Chodzi o nóż?
Nie. Wróć do domu. Wszystko wyjaśnię. Obiecuję.
Okej.
O Boże.
Panie Barber!
Wie pan, że nie może tam wejść.
Macie już nakaz? Tak myślałem.
To mój dom. Mam prawo wejść.
Andy!
Bardzo mi przykro.
Jest Jacob?
Nie sądzę.
Wiesz, gdzie jest?
Dzwoniłeś do niego?
Wyłączył telefon, ale to już pewnie wiesz.
Musisz poczekać na zewnątrz. Znasz procedurę.
Nie spierdol tego, Pam. Rób swoje.
Nie spierdolę.
Proszę pana.
Co się dzieje? Gdzie Jake?
- Nie wiem, do kogo dzwonić. - Pojawi się. Pewnie się boi.
Wyrzuciłem go.
Nóż. Jego nóż.
Co? Dlaczego to zrobiłeś?
Chciałaś mieć go w domu?
O Boże. Wiedziałeś, że tak będzie. Że Jacob jest podejrzany.
Nie. Zaskoczyli mnie tak jak ciebie.
Nie chciałem go w domu. Nie wiedziałem, że tak będzie.
Okej, skończyliśmy.
Laurie.
- Jacob się odzywał? - Dzwoniliśmy do wszystkich.
Szuka go policja lokalna i stanowa.
Pewnie się ukrywa.
Jesteście pewni?
Nie. Pewnie zobaczył policję i się wystraszył.
Dlaczego by założył, że przyjechali po niego?
Nie odpowiemy na więcej pytań.
To się tyczy też Jacoba. Nie chcę, by ktoś go wypytywał.
Jest nieletni, powinien być z nim rodzic. Nie kombinujcie.
Nikt nic nie zrobi bez ciebie.
Wiem. Po prostu... nie róbcie tak.
To by mu pomogło.
Daj spokój. Z kim rozmawiasz?
Bardzo mi przykro.
Wiem.
Będę czekać przed domem.
Żebyś wiedział, prawdopodobnie znaleźli nóż.
Naprawdę? Gdzie?
Dopiero się dowiedziałam.
On tego nie zrobił.
Nie będziemy już dużo rozmawiać, więc chcę, byś usłyszała to ode mnie.
Nie zrobił tego.
Będę cię informować.
SZKOŁA PODSTAWOWA NEWTON CENTRAL
Wielu ludzi cię szuka.
Nie zrobiłem tego.
Czego?
Nie zabiłem go.
Ja nie...
Tylko go znalazłem.
Leżał na ziemi i...
Myślałem, że coś mu się stało, więc chciałem mu pomóc, podnieść go.
Wtedy zobaczyłem krew, zobaczyłem, że ma otwarte oczy
i wiedziałem, że nie żyje.
Wystraszyłem się i uciekłem.
Powiedziałeś komuś?
Dlaczego nie?
Okej, zawiozę cię teraz na posterunek.
Chcę tatę.
Proszę, chcę tatę.
O czym myślisz?
O niczym.
Nie rób tego.
Nie odtrącaj mnie. Nie teraz.
Jeśli myślisz o najgorszych scenariuszach,
muszę o tym wiedzieć.
Jeszcze nie wiem, co będzie.
Myślę o Jacobie.
O Boże.
Wszystko w porządku?
Hej.
Oni myślą, że zabiłem Bena.
To błąd. Coś wymyślimy. Nie martw się.
Jak to możliwe?
Nie wiem, ale to wyjaśnimy.
Wiemy, że się boisz. My też.
Nie mogę wrócić do domu.
Dziś nie, ale rano postawią cię w stan oskarżenia.
- Nie wiem, co to znaczy. - To postępowanie.
Odczytają zarzuty, wyznaczą kaucję
i zabierzemy cię do domu.
Na pewno?
Będziesz w domu przed kolacją. Daję słowo.
Ile wynosi kaucja?
Nie wiem. Dowiemy się jutro.
A jeśli nie będzie nas stać? Co wtedy?
- Zdobędziemy pieniądze. - Mamy oszczędności. Dom...
- Tak, a jeśli... - My się tym zajmiemy, okej?
Przepraszam. Nie zrobiłem tego.
Przysięgam. Nie zrobiłem tego.
Wierzymy ci.
Nie jestem...
Nie jestem idealnym dzieckiem, ale tego nie zrobiłem.
Jesteś idealny.
Nawet nie znałem Bena. To tylko dzieciak ze szkoły.
Czemu miałbym go zabić? Czemu tak myślą?
To przez to, co powiedział Derek?
- Nie wiem. - Jak to? To twoja sprawa.
Powiedziałeś policjantce, że znalazłeś ciało Bena?
To prawda?
Nie powiedziałeś nam? Jak mogłeś nam nie powiedzieć?
Nikomu nie powiedziałem.
Myślałem...
że będą mnie winić.
Wiem, że to było głupie.
Wiem. Żałuję, że nie powiedziałem.
Wystraszyłem się i...
Mamo, proszę, nie płacz.
Jake, posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Nikomu nic o tym nie mów.
Rozumiesz, co mówię? To bardzo ważne.
- Tak. - Ani słowa.
W domu o tym porozmawiamy, ale do tego momentu...
Wychodzicie? Nie pozwolą wam zostać?
Spotkamy się rano w sądzie.
- Weźmiemy prawnika. - Ty nie możesz nim być?
Nie mogę.
Dlaczego? Chcę ciebie.
Z wielu powodów. To zły pomysł.
Okej.
Ja...
Kochamy cię. Wiesz, jak bardzo cię kochamy?
Wiem.
Bądź silny, młody.
Cześć. Wiem, że dawno nic nie wrzucałam, ale...
Ostatnio nie było łatwo i...
Nie miałam nastroju.
To piosenka, którą śpiewał mi tata.
Chodziła mi dziś po głowie. Komentujcie, jeśli wam się spodoba.
Albo nie. Jak chcecie.
Wszystko jest spoko
Wszystko jest dobrze
Ale tuż przed Świętami
Moja ukochana odeszła
Przez morze na wyspę
Dokonaliśmy aresztowania.
Gdy mosty się paliły
Uważamy, że za śmierć Bena odpowiada jego kolega, Jacob Barber.
Daleko od mojej ziemi Dolina obojętnych
Szedłem w dół ulicy
Halo. Co?
Gapiłem się na buty
Gdy Bóg przysłał mi anioła By odgonił moje smutki
Zobaczyłem sto tysięcy kosów
Gdy lecą po niebie
W locie formowały kształt łzy
Z oka czarnowłosego anioła
Ta łza spadła obok mnie
I obmyła mnie z grzechów
Teraz wszystko jest spoko Wszystko jest okej
ALE JAJA WŁAŚNIE ARESZTOWALI JACOBA!
SŁYSZAŁAŚ O JACOBIE?
Teraz wszystko jest spoko
Wszystko jest...
Laurie.
Co?
Nic.
Przepraszam. Jestem rozkojarzony.
Powinniśmy się przespać.
Podać coś jeszcze?
Nie trzeba. Dziękuję.
Niedługo zamykamy.
USUŃ
USUNĄĆ 11 ZDJĘĆ?
ANULUJ USUŃ
Napisy: Agnieszka Otawska